Ontaarden, leven met kwaadaardige cellen door Catrien Bouman.

Het boekje bestaat uit zes verhalen. Centraal in de verhalen staan het aanpassingsvermogen en de ontwikkeling in het verwerkingsproces van patiënten die geconfronteerd worden met een ongeneeslijke vorm van kanker en een beperkte levensverwachting. Ze zijn gebaseerd op situaties die Catrien tijdens haar werkzaamheden als oncologieverpleegkundige raken. Maar de verhalen zijn geen weergave van de werkelijkheid. Haar gevoel en fantasie spelen daarbij een grote rol. De verhalen laten de kracht en de moed zien waarmee patiënten in staat zijn om opnieuw richting te geven aan hun leven ondanks deze levensbedreigende ziekte. Gevoelens, keuzes en levensvragen worden eenvoudig en kort verwoord. Het moeilijke onderwerp wordt op een verrassende manier beschreven. De verhalen zijn bedoeld om de lezer aan het denken te zetten en zich te laten verplaatsen in verschillende situaties.

“Ik heb ook bedacht hoe ik dood ga. Ik ga ‘ontaarden’. Ik vind het zelf wel goed gevonden. Bij kanker ontaarden gezonde cellen in kwaadaardige cellen. Maar visueel zie ik mijzelf als een 39-jarige boom waarvan de wortels steeds meer open komen te liggen. De kanker en de behandeling doen de grond om mijn wortels verdwijnen waardoor ik steeds meer los van de aarde kom te staan. Na het ontaardingsproces ben ik onzichtbaar maar voelbaar en zichtbaar voor wie dat wil.”